Anisocoria: co to jest, przyczyny, objawy (zdjęcie), leczenie

Czym jest anizokoria?

Anizocoria Jest stanem charakteryzującym się różnymi rozmiarami źrenic (zob. zdjęcie poniżej). Jest to stosunkowo powszechny stan, który może wystąpić zarówno u dorosłych, jak iu dzieci.

Powody różnią się od łagodna anizokoria fizjologiczna do potencjalnie sytuacje zagrażające życiu. Dlatego dokładna ocena kliniczna jest niezbędna do prawidłowego rozpoznania i leczenia przyczyny anizokorii.

Przyczyny anizokorii

Zazwyczaj anizokoria występuje w wyniku upośledzenia rozszerzenia (odpowiedź współczulna) lub upośledzenia zwężenia (odpowiedź przywspółczulna) źrenic. Urazy lub uszkodzenia oczu mogą zmienić wielkość źrenic.

Ogólnie rzecz biorąc, problem występuje u dorosłych i dzieci z:

• problemy układu nerwowego;
• historia uszkodzenia oka;
• udar;
• Infekcja wirusowa;
• Zespół Adi, czasami nazywany zespołem Holmes-Adi lub tonicznym uczniem Adi (gdy jeden uczeń nie reaguje na światło tak dobrze, jak drugi).

Fizjologiczny (znana również jako prosta lub znaczna) anizokoria jest najczęstszą przyczyną, dotykającą do 20% populacji. Jest to stan łagodny z różnicą wielkości źrenicy mniejszą lub równą 1 mm. Dokładna przyczyna jest nieznana, ale uważa się, że jest to czasowe asymetryczne hamowanie nadjądrowe jądra Edingera-Westphala, które kontroluje zwieracz źrenicy.

Wady wrodzone w strukturze tęczówki może przyczynić się do pojawienia się nieprawidłowych rozmiarów i kształtów źrenicy, które występują w dzieciństwie.

Anizokoria mechaniczna To nabyta wada wynikająca z uszkodzenia tęczówki lub jej struktur podtrzymujących. Powody obejmują uraz fizyczny po uderzeniu lub operacji oka, stany zapalne, takie jak zapalenie tęczówki lub zapalenie błony naczyniowej oka, zamknięcie kąta jaskrapowodując okluzję siateczki beleczkowej, lub guzy wewnątrzgałkowe (Na przykład: siatkówczak oczu u dzieci) powodując fizyczne zniekształcenie tęczówki.

Anizokoria farmakologiczna - może objawiać się rozszerzeniem źrenic (rozszerzeniem źrenic) lub zwężeniem źrenic (zwężenie źrenic) po podaniu środków działających na mięśnie rozszerzające źrenice lub zwieracze. Leki antycholinergiczne, takie jak atropina, hematropina, tropikamid, skopolamina i cyklopentolan, prowadzą do rozszerzenia źrenic i cykloplegii (porażenie mięśnia rzęskowego oka), hamowanie przywspółczulnych receptorów M3 zwieracza źrenicy i rzęsek mięśnie.

Zastosowanie pilokarpiny, nieselektywnego agonisty receptorów muskarynowych w przywspółczulnym układzie nerwowym, może skutkować małym i słabo reagującym źrenicą. Sympatykomimetyki, takie jak epinefryna i fenylefryna, wywołują rozszerzenie źrenic, działając na receptory β-1 rozszerzającego się mięśnia źrenicy.

Zespół Hornera (porażenie oko-współczulne) - jest klasycznie opisywany jako triada opadanie powiek, zwężenie źrenic i wodoodporność, chociaż objawy kliniczne mogą się różnić. Anisocoria jest bardziej widoczna w ciemności ze względu na defekt odpowiedzi rozszerzacza źrenic wtórny do zmian wzdłuż pnia współczulnego. Urazy centralnego lub pierwszego rzędu są często spowodowane przez: udar, boczny zespół rdzeniasty, uraz szyi lub choroba demielinizacyjna.

Zmiany przedzwojowe lub neuronalne drugiego rzędu mogą być spowodowane guzem Pancoasta, śródpiersia lub tarczycy oraz urazem lub zabiegiem chirurgicznym szyi. Zmiany pozazwojowe lub nerwowe trzeciego rzędu obejmują rozwarstwienie tętnicy szyjnej, uszkodzenie zatoki jamistej, umiarkowane zapalenie ucha oraz uraz głowy lub szyi. Dalsze badanie farmakologiczne (patrz. procedury diagnostyczne) jest przydatne do potwierdzenia poprawności Hornera i określenia kolejności zmian.

Uczeń toniku Adi jest wynikiem uszkodzenia przywspółczulnego zwoju rzęskowego lub krótkich nerwów rzęskowych unerwiających źrenice zwieracza i mięsień rzęskowy. Nieprawidłowa reinerwacja i aktywacja receptorów postsynaptycznych skutkuje klinicznym obrazem tonicznie rozszerzonej źrenicy z prawie stymulacją, która nie reaguje dobrze na światło. 90% przypadków występuje u kobiet w wieku od 20 do 40 lat, 80% przypadków jest jednostronnych, a 70% przypadków wiąże się z osłabieniem głębokich odruchów ścięgnistych (zespół Adi).

Porażenie nerwu okoruchowego (trzeciego) różni się formą i etiologią. Nerw okoruchowy unerwia 4 z 6 mięśni zewnątrzgałkowych (odbyt prosty górny, odbyt przyśrodkowy, odbyt dolny i skośny dolny), mięsień zwieracza źrenicy, mięsień rzęskowy i mięsień dźwigacza powieki.

Porażenie nerwu trzeciego rzadko objawia się jako izolowane rozszerzenie źrenic; związane z tym wyniki obejmują opadanie powiek, ipsilateralne spojrzenie w dół i w dół oraz utratę akomodacji. Zmiany uciskowe spowodowane urazem głowy, tętniakami wewnątrzczaszkowymi, przepuklinami macicy i guzami są zwykle angażują źrenicę, ponieważ działają na powierzchniowe włókna przywspółczulne, które się unerwiają uczeń.

Objawy anizokorii

Często ludzie nie zdają sobie sprawy, że ich źrenice są różnej wielkości. Niektórzy zauważają to dopiero porównując swoje stare i najnowsze zdjęcia.

Izolowana anizokoria jest często bezobjawowa, chociaż może powodować rozszerzenie źrenic (rozszerzenie źrenic) olśnienie, światłoczułość i naruszenie akomodacji (adaptacja oczu do zmian warunków zewnętrznych). Skargi dotyczące ból oczu, bóle głowy, opadanie powiek może wymagać dalszej oceny pod kątem bardziej zagrażających życiu stanów, w tym urazu, krwiaka śródczaszkowego, tętniaka lub rozwarstwienia tętnicy szyjnej.

Jeśli jednak anizokoria rozwinie się z powodu problemów ze wzrokiem, możesz zauważyć inne objawy związane z problemem. Wszystkie objawy mogą obejmować:

• opadająca powieka (opadanie powieki);
• problemy z ruchem gałek ocznych;
• ból oka;
• gorączka;
• bół głowy;
• podwójne widzenie;
• rozmazany obraz;
• drętwienie;
• osłabienie lub ataksja;
• zmniejszona potliwość.

Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów związanych z anizokorią, natychmiast skontaktuj się z okulistą.

Diagnoza anizokorii

Twój okulista zbada twoje źrenice zarówno w jasnym, jak i ciemnym pokoju. Dzięki temu okulista może zobaczyć, jak źrenice reagują na światło. To z kolei może pomóc im ustalić, który uczeń jest nienormalny.

Okulista przeanalizuje również widoczne części oka za pomocą mikroskopu szczelinowego (lampy szczelinowej). To narzędzie pozwoli Twojemu optometryście na szczegółowe zbadanie Twoich oczu i wykrycie problemu.

Badanie lampy szczelinowej może dostarczyć dodatkowych informacji o współistniejących lub współistniejących chorobach oczu. Wrodzone, urazowe i chirurgiczne przyczyny anizokorii są często związane z innymi wadami strukturalnymi. Komorę przednią można zbadać pod kątem objawów zapalenia tęczówki lub zapalenia błony naczyniowej oka. Nieprawidłowe wyniki gonioskopii i tonometrii mogą wskazywać na jaskrę zamykającego się kąta. Obraz kliniczny źrenicy tonicznej Adi, badany lampą szczelinową, może wykazywać paraliż sektora tęczówki i ruch tęczówki podobny do robaka.

Dla lokalizacji zmian ważne jest również szczegółowe badanie neurologiczne, poszukiwanie współistniejących oznak uszkodzenia. nerwów czaszkowych i ocena ogniskowych zaburzeń neurologicznych w odruchu czuciowym, ruchowym i ścięgnistym głębokim sposoby.

Dokładny wywiad w celu ustalenia początku i przewlekłego stanu anizokorii będzie również pomocny w ustaleniu jej etiologii.

Przewlekła anizokoria bez towarzyszących objawów może wskazywać na łagodny proces, taki jak anizokoria fizjologicznapodczas gdy nagła anizokoria, gdy pojawiają się inne objawy, może być bardziej niepokojąca. Na przykład, anizokoria z bólami głowy, splątanie, zmieniony stan psychiczny i inne ogniskowe zaburzenia neurologiczne sugerują leżący u podstaw efekt masy i może wymagać dalszego badania neurologicznego i ingerencja.

Ważny jest pełny wywiad okulistyczny, ponieważ współistniejące schorzenia oczu, wcześniejszy zabieg chirurgiczny lub uraz głowy lub oczodołu mogą również przyczyniać się do anizokorii. Dokładny przegląd przyjmowanych przez pacjenta leków, zwłaszcza miejscowych kropli do oczu, może wyjaśnić farmakologiczną anizokorię.

Jeśli masz inne objawy wraz ze zmianą wielkości źrenicy, Twój okulista przeprowadzi dodatkowe badania, aby dowiedzieć się więcej o Twoim stanie.

Leczenie anizokorii

Anisocoria zwykle nie wymaga leczenia, ponieważ nie wpływa na wzrok ani zdrowie oczu. Jeśli jednak za anizokorią stoją pewne choroby oczu lub patologie, należy je leczyć.

Leczenie anizokorii różni się w zależności od etiologii (przyczyny). Fizjologiczny anizokoria często przebiega bezobjawowo i nie wymaga interwencji. Mechaniczny anizokoria wtórna do urazu może wymagać operacji w celu skorygowania wady strukturalnej.

Farmakologiczny anizocoria z reguły znika po ustaniu działania patogenu (tj. mi. przyjmowanie określonego leku). Źrenica tonizująca Adi może być leczona okularami, aby poprawić widzenie i pilokarpiną, aby zawęzić źrenicę.

Przyczyny łagodne Zespół Hornera i okołoruchowe zaburzenia nerwowe można wyeliminować w przypadku częściowej lub całkowitej eliminacji objawów.

Jednak przyczyny zagrażające życiu, takie jak: udar, tętniak, krwawienie, rozwarstwienie i obrzęk należy wykluczyć i odpowiednio leczyć chirurgicznie lub interwencją medyczną.