Zaćma: co to jest, objawy, oznaki, przyczyny, leczenie

Co to jest zaćma?

Zaćma to stan oka, w którym soczewka oka staje się częściowo lub całkowicie zmętniała i traci elastyczność.

Działając jak naturalna soczewka, soczewka krystaliczna jest w stanie załamywać promienie świetlne i przekazywać je dalej do siatkówki. Utrata przezroczystości prowadzi do tego, że soczewka przestaje przepuszczać światło.

Widzenie cofa się (pogarsza) z czasem do punktu, w którym może nastąpić całkowita utrata wzroku.

Wśród chorób okulistycznych zaćma uważana jest za jedną z najczęstszych.

Rozpoznaje się ją częściej u osób starszych, ale występuje również u osób dorosłych i młodzieży.

Rodzaje i etapy

Okuliści wyróżniają kilka rodzajów zaćmy:

1. Zaćma jądrowa: w tej formie ciemnieje środkowa część soczewki, obserwuje się jej nieprzezroczystość. Choroba rozwija się niezwykle powoli, w większości wpływając na widzenie przedmiotów znajdujących się daleko od pacjenta. Ostrość widzenia bliskich obiektów często nie ginie i pozostaje na dość dobrym poziomie.
2. Zaćma korowa: najczęstszy gatunek. Rozwój następuje stopniowo, przechodząc naprzemiennie od pierwszego etapu do ostatniego. Soczewka staje się mętna, przybierając postać klinów. Stopniowo wizja zaczyna spadać, dzieje się to przez kilka lat. Surowość wizji otaczającego świata zmienia się równomiernie.
3. Zaćma podtorebkowa: charakterystyczny jest wczesny, dość aktywny spadek widzenia. Widok podtorebkowy komplikuje widzenie, widzenie w jasnym świetle, w ciemnej porze dnia mogą pojawiać się błyski wokół źródeł oświetlenia, światła. Ten typ choroby charakteryzuje się powstawaniem podtorebkowych wakuoli, zwanych lukami wodnymi i innymi oznakami nawodnienia soczewki oka. Początkowo wakuole pojawiają się z punktowymi zmętnieniami w pobliżu tylnej torebki, a następnie pojawiają się w pobliżu torebki przedniej. Z powodu tej manifestacji soczewka nabiera siateczkowatego wyglądu. Późniejsza propagacja zmętnienia następuje promieniowo i zgodnie z kierunkiem równika.

W zależności od progresji zaćmę można podzielić na 3 etapy:

1. Wstępny: zmętnienie soczewki występuje w postaci smugi lub chmury, przechodząc od obrzeża do środka. Rozmiar obiektywu jest umiarkowanie powiększony.
2. Dojrzewanie (niedojrzałe): zmętnienie pokrywa prawie całą korę soczewki, a powiększenie soczewki również postępuje proporcjonalnie do wzrostu obrzęku.
3. Dojrzały (etap końcowy): następuje całkowite zmętnienie zrębu lub torebki soczewki.

Przyczyny zaćmy

Zaćma wpływa na soczewkę oka. Obiektyw odpowiada za skupienie światła i uzyskanie ostrych, wyraźnych obrazów. Soczewka jest przezroczystą strukturą składającą się głównie z włókien wodnych i białkowych.

Cała soczewka znajduje się w kapsułce soczewki. W miarę starzenia się oka białka i martwe komórki gromadzą się w torebce soczewki, tworząc zaćmę i powodując zmętnienie soczewki. Na samym początku zaćma może być małą nieprzejrzystą plamą. Z biegiem czasu może się powiększać i zasłaniać większość soczewki, utrudniając widoczność.

W zaćmie światło, które jest zwykle skupiane przez soczewkę, jest rozpraszane z powodu zmętnienia, więc widzenie nie jest już wyraźne i ostre.

U większości starszych osób dochodzi do pewnego stopnia zmętnienia soczewki, co jest normalną częścią procesu starzenia. Jednak nieleczona zaćma może ostatecznie doprowadzić do całkowitej ślepoty.

Czynniki ryzyka

Oprócz głównej przyczyny zaćmy (starzenia się) istnieją czynniki, które mogą pogorszyć sytuację:

• różnorodne urazy oka;
• skłonność dziedziczna;
• obecność innych chorób okulistycznych;
• szkodliwe skutki promieniowania ultrafioletowego, promieniowania i mikrofal;
• Długotrwałe stosowanie niektórych leków farmaceutycznych, takich jak sterydy i statyny (rodzaj leku obniżającego poziom cholesterolu)
• zła ekologia;
• uzależnienia (palenie tytoniu, nadużywanie alkoholu).

Do wystąpienia choroby przyczyniają się między innymi zaburzenia endokrynologiczne:

• zaburzony metabolizm,
• cukrzyca.

Ponadto, jeśli układ odpornościowy zaczyna tracić swoje funkcje ochronne, to popycha to do rozwoju choroby.

Soczewka nie posiada naczyń i zakończeń nerwowych, taka jest jej naturalna budowa. Z tego powodu przebieg procesów zapalnych w nim nie jest typowy. Gałka oczna składa się z prawie równych proporcji wody i tkanki białkowej.

Pod wpływem światła słonecznego w soczewce zachodzą procesy chemiczne, w wyniku których uwalniane są substancje toksyczne.

Kiedy substancje toksyczne wchodzą w reakcję z tkanką białkową oka, uruchamiany jest proces zmętnienia.

Taki proces w oku trwa niemal bez przerwy, ale funkcje ochronne samego organizmu mogą dobrze poradzić sobie ze szkodliwym działaniem tych toksyn.

Objawy zaćmy

Zaćma może rozwinąć się w jednym lub obu oczach. Są bezbolesne i nie powodują zmian w wyglądzie oczu. Widzenie zwykle nie ulega pogorszeniu we wczesnych stadiach choroby, kiedy zaćma jest niewielka. Zaćma zwykle pogarsza się z czasem i może prowadzić do stopniowego pogorszenia widzenia.

Najczęstsze objawy zaćmy to:

• rozmazany obraz;
• światłowstręt (bolesna wrażliwość oka na światło);
• pojawienie się „much” i opalizujących kręgów przed oczami;
• naruszenie widzenia w nocy;
• zmiany w widzeniu kolorów;
• podwójne widzenie (podwójne widzenie);
• zmieniona percepcja głębi

Często zmiany widzenia następują stopniowo i może być konieczna częsta zmiana okularów. Może to oznaczać, że rozwijasz się zaćmę.

Zaćma oka uważana jest za jedną z najbardziej nieprzyjemnych chorób okulistycznych, ale w dzisiejszych czasach medycyna oferuje wiele skutecznych sposobów jej zwalczania.

Diagnostyka

Aby zdiagnozować zaćmę, okulista może wykonać szereg badań wzroku oraz szczegółowe badania wzroku.

Lekarz może zwykle wykryć zaćmę, badając oko za pomocą oftalmoskopu (urządzenia do wizualnego badania przezroczystości środka oka i badania dna oka).

Lekarz może również określić dokładną lokalizację zaćmy i stopień, w jakim blokuje ona światło za pomocą instrument zwany lampą szczelinową (przyrząd, który pozwala lekarzowi zbadać oko, gdy jest duży zwiększać). Lampa szczelinowa pozwala na bardziej szczegółowe badanie soczewki i innych części oka.

Leczenie zaćmy

Zaćma, która jest niewielka i ma niewielki wpływ na wzrok, zwykle nie wymaga leczenia. Noszenie trwalszych okularów korekcyjnych, używanie sztucznych łez, krople do oczu, przyciemniane soczewki okularowe zmniejszające odblaski i noszenie okularów przeciwsłonecznych mogą pomóc w wielu objawach. Jeśli jednak dojdzie do znacznej utraty wzroku z powodu rozległej zaćmy, możesz zdecydować się na operację zaćmy.

Operacja jest jedynym lekarstwem na zaćmę. Operacja zaćmy polega na usunięciu zmętniałej soczewki i ewentualnie zastąpieniu jej implantem sztucznej soczewki. Operacja jest zwykle wykonywana na jednym oku na raz. Ma to na celu zminimalizowanie potencjalnych komplikacji. Operacja zaćmy jest zwykle wykonywana w trybie ambulatoryjnym i oczekuje się, że pacjent wróci do domu tego samego dnia, w którym wykonywana jest operacja.

Krople do oczu

Najczęstsze krople do oczu zaćmy to:

• witafakol;
• witajodurol;
• Taufon;
• Oftan Katochrom;
• Smirnow spada;
• Vicein.

Interwencja chirurgiczna

Chirurgia jako metoda pozbycia się choroby jest najbardziej niezawodną i skuteczną metodą.

Interwencja chirurgiczna jest istotna w przypadku gwałtownego spadku widzenia, utraty ostrości i pojawienia się bólu.

Aby ułatwić życie pacjentowi, wykonuje się miejscową operację, podczas której usuwa się źródło choroby i zatrzymuje jej rozwój.

Współczesna medycyna wykorzystuje 4 rodzaje operacji:

1. Operacja laserowa;
2. Ekstrakcja pozatorebkowa;
3. Fakoemulsyfikacja ultradźwiękowa;
4. Ekstrakcja wewnątrztorebkowa.

Przed zabiegiem należy przejść dokładne badanie i być pod stałą kontrolą lekarza.

Prawidłowym rozwiązaniem choroby jest wszczepienie sztucznej soczewki zamiast soczewki uszkodzonej.

Jednak bezpośrednio przed wprowadzeniem ciała obcego należy skonsultować się z lekarzem, ustalić stadium zaćmy, prawdopodobne zagrożenia, powikłania w przyszłości.

Celem interwencji chirurgicznej w przypadku choroby jest usunięcie uszkodzonej soczewki, a następnie zastąpienie jej soczewką sztucznego pochodzenia.

Pomimo złożoności pracy taka operacja jest uważana za jedną z najbezpieczniejszych w dziedzinie okulistyki. Trudności podczas operacji są niezwykle rzadkie. Najczęściej pacjent oczekuje całkowitego przywrócenia wzroku.

Podczas operacji lekarz posługuje się dużą liczbą mikroskopijnych instrumentów.

Podczas wymiany soczewki oka stosuje się sprzęt laserowy, który ma dużą dokładność i pozwala na wykonanie niewielkich nacięć na siatkówce.

Takie nacięcie wystarcza do dalszego wszczepienia sztucznej soczewki, a nacięcia dość szybko zarastają, więc powrót do zdrowia pooperacyjnego pacjenta nie zajmie dużo czasu.

Podczas operacji chirurg będzie potrzebował koncentracji, bardzo wysokiej precyzji i niemal jubilerskich umiejętności.

Nowoczesny sprzęt pozwala uprościć pracę lekarza, ubezpieczyć i zmniejszyć ryzyko niepożądanego wyniku operacji.

Możliwe komplikacje

Operacja zaćmy jest bezpieczną procedurą z bardzo nielicznymi powikłaniami. Jednak, jak w przypadku każdej operacji, mogą pojawić się problemy.

Komplikacje, na które należy uważać:

• Zakażenie: infekcja bezpośrednio po operacji zaćmy może być bardzo poważna i uważana za pilną. Jeśli odczuwasz ból lub zaczerwienienie, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
• Zapalenie: po operacji zaćmy spodziewane jest pewne zapalenie. Zapalenie może powodować nadwrażliwość na światło, ból oczu.
• Obrzęk: w tylnej części siatkówki może wystąpić obrzęk. Chociaż wymaga to uwagi lekarza, zwykle ustępuje w ciągu około miesiąca.
• Odwarstwienie siatkówki: Jeśli widzisz plamy, pływające obiekty lub błyski światła, skontaktuj się z lekarzem.
• Zmętnienie torebki tylnej: kapsułka za nowym implantem soczewki może zgęstnieć i zaparować w 20-40 procentach przypadków po operacji. Może to spowodować niewyraźne widzenie. Zabieg laserowy znany jako kapsulotomia laserowa YAG może usunąć tę mętną kapsułkę.

Profilaktyka i zalecenia

Zapobieganie obejmuje niewielką listę zasad, których sumienne przestrzeganie pomoże chronić oczy przed szkodliwymi wpływami zewnętrznymi.

1. Okulary przeciwsłoneczne należy nosić w słoneczne dni, aby zmniejszyć ekspozycję na promieniowanie UV. Oczy w tych okularach są pod niezawodną ochroną, a odpowiedni dobór oprawek doda również stylu i piękna Twojemu spojrzeniu.
2. Zrezygnuj ze złych nawyków, najlepiej przede wszystkim z palenia.
3. W przypadku kobiet po menopauzie zalecana jest hormonalna terapia zastępcza.
4. Powinieneś wprowadzić do swojej diety produkty bogate w przeciwutleniacze. Są to warzywa, zioła i owoce. Są w stanie nieco spowolnić naturalne procesy starzenia się organizmu. Też nie będzie zbyteczne Witaminy z grupy B, E, A i cynk. Przy prawidłowym stosowaniu magazyn składników odżywczych zawiera jagody. Ten pyszny produkt jest jednym z najlepszych w zapobieganiu wielu chorobom oczu. Jagody mrożone tracą większość swoich dobroczynnych właściwości podczas procesu zamrażania. Z tego powodu warto włączyć do swojej diety świeże jagody.

Jeśli nie ma możliwości zjedzenia niezbędnej zdrowej żywności w odpowiedniej ilości, to jest to dopuszczalne uzupełnij swoją dietę dowolnym dostępnym suplementem, kompleksem witamin zawierającym niezbędne Substancje.

Z reguły takie suplementy i witaminy są wyspecjalizowane, ich przeznaczenie znajduje odzwierciedlenie w nazwie.

Takim przykładem jest kompleks witamin Bilberry Forte.

Gimnastyka dla oczu

Nie zaniedbuj masażu i gimnastyki dla oczu. Jest to doskonała metoda zapobiegania występowaniu tej choroby, a prawidłowo wykonywana gimnastyka pomoże oczom odpocząć i zrelaksować się.

Masowanie oczu poprawi krążenie krwi, co jest niezwykle przydatne w zapobieganiu większości chorób oczu.

1. Najpierw musisz zrobić lekką rozgrzewkę.
2. Palce poruszają się wzdłuż dolnej powieki, kierując się w stronę nosa.
3. Z kolei palce poruszają się wzdłuż górnej powieki, kierując się do skroni.
4. Nie warto naciskać siłą, wystarczą lekkie ruchy.

Prosty masaż pomoże złagodzić napięcie w oczach i dać im odpoczynek. W końcu nadmierne zmęczenie oczu jest źródłem większości chorób.

Ważne jest, aby nie zapominać, że wzrok jest priorytetowym sposobem postrzegania otaczającego świata przez człowieka, dzięki któremu gromadzona jest ogromna ilość informacji. Dlatego odgrywa bardzo ważną rolę w życiu człowieka i wymaga monitorowania i terminowego leczenia.