Łuszczyca alergiczna: pokarmy wyzwalające, objawy i leczenie

Dzieci w wieku szkolnym, młodzież i dorośli mogą rozwinąć swędzącą wysypkę, która rozprzestrzenia się po całej powierzchni ciało i tworzy jasnoróżowe plamy, najczęściej na ramionach, kolanach i skórze głowy lub wokół nich pępek. W końcu plamy (blaszki łuszczycowe) pokrywają się grubymi białymi łuskami.

Plastry te są typowe dla łuszczycy, niezakaźnej i niezakaźnej choroby skóry. W łuszczycy górna warstwa skóry obumiera znacznie szybciej niż w zdrowym stanie.

Choroba ma charakter przewlekły, ma charakter wieloczynnikowy (tzn. występuje w wyniku zbiegu różnych okoliczności) i występuje u obu płci, ale częściej występuje u dziewcząt. Chociaż przyczyna łuszczycy pozostaje nieznana, czynniki takie jak stres, otyłość, zimne powietrze, urazy, niektóre leki i nadmierne spożycie alkoholu lub tytoniu mogą powodować zaostrzenie łuszczyca.

Opis choroby

Ludzka skóra jest odzwierciedleniem tego, co dzieje się w ciele. Organizm usuwa odpady przez wątrobę, nerki, płuca (poprzez oddychanie) i skórę. Alergie pokarmowe, takie jak stres, mogą u niektórych osób powodować łuszczycę. To jest łuszczyca alergiczna. Większość ludzi ma alergiczne reakcje na żywność w odpowiedzi na spożycie wyzwalacza, takiego jak orzeszki ziemne. W takim przypadku drogi oddechowe osoby zaczynają się zamykać, pojawia się obrzęk twarzy lub innej części ciała, a na skórze twarzy lub ciała widoczne jest zaczerwienienie. Alergia pokarmowa jest uważana za reakcję typu opóźnionego.

Oznacza to, że od momentu dostania się alergenu do organizmu i do wystąpienia objawów może to zająć od 2 do 14 dni. Najczęstsze rodzaje alergii pokarmowych to alergie na soję, tłuste mięso i drób, skorupiaki, kukurydzę, pszenicę, produkty mleczne, jaja i gluten. Tłuste mięso i drób są bogate w tłuszcze nasycone, co wiąże się z wysokim poziomem cholesterolu, przyrostem masy ciała, cukrzycą i chorobami układu krążenia. Narodowy Fundusz łuszczyca (National Psoriasis Foundation) zaleca unikanie źródeł tłuszczu zwierzęcego w celu poprawy samopoczucia i kontroli wagi.

Unikaj smażonych w głębokim tłuszczu mięs zwierzęcych i drobiowych, a także mięsa gotowanego na maśle lub smalcu, które zwiększają zawartość tłuszczów nasyconych i kalorii. Popularne dania na bazie tłustych mięs i / lub drobiu to cheeseburgery, pizza z kiełbaskami, smażony kurczak i jajecznica z szynką i serem. Pełne mleko jest również bogate w tłuszcze nasycone. Według Centrum Medycznego Uniwersytetu Maryland mleko jest alergenem pokarmowym, który powoduje łuszczycę u niektórych osób.

Jeśli produkty mleczne powodują lub nasilają objawy łuszczycy, należy kupić niemleczne odpowiedniki, takie jak: mleko sojowe i unikaj produktów mlecznych, takich jak ser, lody, ajerkoniak, śmietana ciężka i kwaśna śmietana. Gluten (gluten) to białko występujące w pszenicy, żyto i wypiekach. Podczas gdy żywność zawierająca gluten, taka jak pieczywo pełnoziarniste, zapewnia korzyści dietetyczne ludziom, wyeliminowanie glutenu z diety może pomóc w zmniejszeniu objawów łuszczycy.

Typowe pokarmy zawierające gluten to:

• wzbogacony biały chleb pszenno-żytni;
• zboża – z wyjątkiem bezglutenowej kukurydzy i ryżu;
• Herbatnik;
• ciastka;
• ciastka;
• babeczki;
• ciasta;
• krakersy;
• precelki;
• kuskus;
• płatki musli;
• Kremowe zupy w puszkach;
• mieszanki do przygotowania sosu.

Ponieważ gluten występuje w szerokiej gamie produktów spożywczych, powinieneś skonsultować się ze swoim dietetykiem, aby uzyskać optymalną dietę zawierającą wszystkie potrzebne witaminy i minerały. Cukier znajduje się w szerokiej gamie produktów spożywczych (cukierki, ciasta, słodkie płatki zbożowe, napoje bezalkoholowe, dżemy, syropy itp.). Nadaje im słodki smak, ale ubogi w składniki odżywcze. National Psoriasis Foundation zaleca zmniejszenie spożycia cukru w ​​celu opanowania objawów łuszczycy. Unikaj pokarmów, których głównym składnikiem jest cukier.

Objawy

Typowe objawy i oznaki łuszczycy mogą obejmować:

• Zaczerwienienie i stany zapalne skóry.
• Pojawienie się białych, srebrzystych lub żółtawych łusek pokrywających dotkniętą skórę.
• Małe, czerwone, odosobnione plamy z dobrze zarysowanymi krawędziami.
• Sucha skóra, która może pękać i krwawić.
• Swędzenie, pieczenie lub bolesność skóry. Swędzenie powoduje łuszczycę związaną z różnymi rodzajami zapalenia skóry. Jednak w przypadku ciężkiej łuszczycy swędzenie może stać się bardzo drażniące i silne i przypominać oparzenie.

Jak wygląda łuszczyca?

Jeśli spojrzymy na zbliżenie łuszczycy na zdjęciu, to widać duże (w przypadku płytki nazębnej łuszczyca) lub małe (w przypadku łuszczycy łezkowatej) jaskrawoczerwone lub różowe wysypki formularze. Na tych wysypkach są małe łuski. Jest tak wiele wysypek, że łączą się, tworząc ogromne czerwone plamy o nieregularnym kształcie.

W przypadku łuszczycy krostkowej na skórze pojawiają się wypukłe guzki wypełnione ropą (krostami). Skóra pod i wokół tych guzków jest czerwonawa. Na blaszkach łuszczycy są pęknięcia. Zwykle występują na krzywiznach skóry. Sucha i popękana skóra może krwawić i jest bardziej podatna na infekcje wywołane przez grzyby, wirusy i bakterie.

Różnica od alergii

Reakcje alergiczne i łuszczyca pojawiają się w odpowiedzi na reakcję układu odpornościowego i powodują stan zapalny skóry. Jednak w każdym przypadku odpowiedź układu odpornościowego jest inna. Pod wpływem alergenu układ odpornościowy uwalnia do krwiobiegu substancję zwaną histaminą.

Powoduje to typowe objawy alergii, takie jak zaczerwienienie, obrzęk i swędzenie. W łuszczycy układ odpornościowy jest nadaktywny, a reakcje komórkowe powodują, że skóra rośnie w przyspieszonym tempie. Reprodukcja nowych komórek skóry trwa zwykle około miesiąca, ale w przypadku łuszczycy proces ten trwa tylko od trzech do czterech dni.

Organizm nie jest w stanie wystarczająco szybko pozbyć się martwych komórek skóry, dlatego gromadzą się one na powierzchni skóry, tworząc czerwone plamy pokryte białymi lub żółtawymi łuskami. Leki przeciwhistaminowe są stosowane w leczeniu alergii w celu zablokowania receptorów, na które wpływa histamina.

W ten sposób zmniejszają się objawy alergii. Jednak leki przeciwhistaminowe mają niewielki wpływ na łuszczycę i nie są częścią zalecanego leczenia łuszczycy. Aby odróżnić łuszczycę od alergii, egzemy i innych patologii, pacjent oprócz badania fizykalnego jest czasami kierowany na badanie histologiczne.

Leczenie

Fototerapia, znana również jako terapia światłem, jest skuteczna w przypadku łuszczycy. Stosowanie specjalnych lamp, które kierują światło ultrafioletowe bezpośrednio na płytki łuszczycowe, może spowolnić wzrost dotkniętych komórek skóry. Ponadto lekarz zazwyczaj przepisuje różne formy miejscowych kortykosteroidów (kremy, maści, żele). Pomagają spowolnić wzrost komórek skóry. Kwas salicylowy pomaga złuszczać martwe komórki naskórka i zwiększa skuteczność miejscowych kortykosteroidów.

Nawilżacze pomagają zmniejszyć swędzenie i suchość skóry. Jeśli pacjent ma ciężką łuszczycę lub choroba jest oporna na inne leczenie, lekarz może przepisać doustnie lub w formie iniekcji leki takie jak retinoidy, cyklosporyna, metotreksat i leki biologiczne wpływające na układ odpornościowy (etanercept, infliksymab, adalimumab i itp.). Ponieważ niektóre z tych leków mają poważne skutki uboczne, stosuje się je tylko przez krótki czas.