Astygmatyzm: co to jest, przyczyny, objawy, leczenie, rokowanie

Opis choroby

Astygmatyzm Jest drobnym stanem oka, który powoduje niewyraźne widzenie. Dzieje się tak, gdy rogówka nie jest idealnie zakrzywiona. Większość osób noszących okulary ma astygmatyzm.

Rogówka i siatkówka

Rogówka - Jest to przezroczysta warstwa tkanki z przodu oka. Rogówka powinna mieć kształt piłki nożnej, ale w przypadku astygmatyzmu ma nieregularny kształt, bardziej przypominający piłkę do rugby. zdjęcie powyżej). Oznacza to, że promienie światła wpadające do oka nie skupiają się prawidłowo na siatkówce i tworzą niewyraźny obraz.

Siatkówka oka To wrażliwa na światło tkanka w tylnej części oka, w której światło wpadające do oka jest przekształcane w sygnały elektryczne. Nerw wzrokowy wysyła sygnały do ​​mózgu, który interpretuje to, co widzi.

Błędy refrakcji

Astygmatyzm należy do grupy chorób oczu zwanych wadami refrakcji. Inne typowe błędy refrakcji obejmują:

• krótkowzroczność (krótkowzroczność);
• dalekowzroczność (nadwzroczność).

Jak powszechny jest astygmatyzm?

Astygmatyzm to bardzo powszechna choroba oczu. Może być obecny przy urodzeniu (wrodzony). Jednak czasami rozwija się po urazie oka lub jako efekt uboczny operacji oka.

Objawy i oznaki

Objawy nieskorygowanego astygmatyzmu obejmują:

• rozmazany obraz;
• bóle głowy;
• zmęczenie oczu - zwłaszcza po wykonywaniu zadań, które wymagają skupienia się na czymś przez dłuższy czas, takich jak czytanie lub korzystanie z komputera.

Przyczyny astygmatyzmu

Aby zrozumieć przyczyny astygmatyzmu, musisz zrozumieć, jak działa oko.

- Jak działa oko?

Oko składa się z trzech części:

1. rogówka i soczewka, znajduje się z przodu oka; działają jak obiektyw aparatu, pomagając skupić światło wpadające do oka;
2. Siatkówka oka, znajduje się w tylnej części oka; jest to wrażliwa na światło warstwa tkanki, która odbiera światło i kolory oraz przekształca światło wpadające do oka na sygnały elektryczne;
3. nerw wzrokowy znajduje się w tylnej części oka; przekazuje sygnały elektryczne z siatkówki do mózgu, gdzie są przekształcane w obraz.

Astygmatyzm zwykle wynika z problemów z rogówką.

- Rogówka.

Rogówka to przezroczysta warstwa tkanki pokrywająca przednią część oka. Pomaga to chronić oko przed uszkodzeniem. Rogówka i soczewka są również odpowiedzialne za skupianie padającego światła na siatkówkę, aby uzyskać wyraźny obraz.

Aby działała prawidłowo, rogówka musi być idealnie zakrzywiona, jak górna część piłki nożnej. W przypadku astygmatyzmu rogówka jest zakrzywiona i ma kształt piłki do rugby.

Kiedy światło pada na nieregularnie zakrzywioną rogówkę, nie skupia się prawidłowo na siatkówce. Zamiast tego nieprawidłowa ostrość powoduje rozmycie obrazu, co prowadzi do upośledzenia wzroku.

Nie wiadomo, dlaczego jedni ludzie rodzą się z astygmatyzmem, a inni nie. Stan może być dziedziczny (występujący w rodzinach).

- Inne przyczyny i czynniki ryzyka.

Inne możliwe przyczyny astygmatyzmu to:

• uraz rogówki, taki jak infekcja;
• zmiany w rogówce spowodowane operacją oka;
• stożek rogówki – rzadka choroba, w której rogówka słabnie, staje się cieńsza i zmienia kształt;
• niektóre choroby wpływające na powieki;
• inne stany wpływające na oczy.

Diagnostyka

Większość osób z astygmatyzmem rodzi się z tym schorzeniem, dlatego bardzo ważne jest, aby Twoje dzieci przechodziły regularne badania wzroku.

Jeśli dziecko rodzi się z astygmatyzmem, może nie być świadome, że coś jest nie tak z jego widzeniem. Jeśli ich wzrok nie jest regularnie sprawdzany, takie schorzenia jak astygmatyzm można zdiagnozować wiele lat później. Jeśli dziecko ma nieskorygowany astygmatyzm, może mieć problemy z czytaniem i koncentracją w szkole.

Podczas diagnozy okulista (okulista) sprawdzi ostrość wzroku. Poprosi cię o przeczytanie liter na mapie oczu. Pomoże mu to określić wyrazistość widzenia na określonych odległościach.

Ponadto okulista podczas badania może korzystać z kilku urządzeń:

• Foropter pomaga określić kształt soczewki do korekcji wzroku. Lekarz poprosił cię, abyś spojrzał na kilka soczewek przed oczami i zapytał, które poprawiają twoje widzenie. Na podstawie odpowiedzi lekarz określa soczewki zapewniające najczystsze widzenie.
• Lekarz może również użyć autorefraktor aby określić potrzebne soczewki. Autorefraktor emituje światło do oka i mierzy, jak się zmienia, gdy odbija się od tylnej części oka.
• Keratometr mierzy krzywą rogówki. Okulista może również wykorzystać topografię rogówki. Daje to więcej informacji o kształcie powierzchni rogówki.

Testy te pomagają optometryście dokładnie zdiagnozować i zrozumieć, jak bardzo zaczął się astygmatyzm.

Leczenie astygmatyzmu

W wielu przypadkach objawy astygmatyzmu są tak łagodne, że korekcja wzroku nie wymaga żadnego leczenia. Jeśli konieczne jest leczenie, zwykle obejmuje noszenie okularów lub soczewek kontaktowych.

Szkła korekcyjne

Soczewki korekcyjne działają poprzez kompensację nieregularnej krzywizny rogówki (przezroczysta warstwa tkanki w przedniej części) część oka), aby światło wpadające przez soczewkę korekcyjną było prawidłowo skupione na siatkówce. Siatkówka to światłoczuła warstwa tkanki w tylnej części oka.

Zwykle okulary i soczewki kontaktowe są równie skuteczne w leczeniu astygmatyzmu. Dlatego rodzaj soczewek korekcyjnych, które wybierzesz, będzie zależał od osobistych preferencji i porady optometrysty lub optometrysty. Optyk to profesjonalista medyczny, podobnie jak optometrysta sprawdza oczy, sprawdza wzrok, przepisuje i dostarcza dowolne okulary lub soczewki kontaktowe.

Nie ma żadnego klinicznego powodu, dla którego dzieci nie mogą nosić soczewek kontaktowych, chociaż opinia optyka będzie miała znaczenie przy podejmowaniu decyzji, czy są one odpowiednie. Większość dzieci w wieku powyżej 12 lat będzie mogła je nosić tak jak dorośli. Ważne jest jednak, aby dziecko potrafiło prawidłowo używać soczewek. Powinni być w stanie postępować zgodnie z instrukcjami dotyczącymi ich soczewek, takimi jak czas ich przechowywania i czas czyszczenia.

Szkła kontaktowe

Jeśli zdecydujesz się nosić soczewki kontaktowe, ważne jest, aby zachować dobrą higienę, aby uniknąć infekcji oczu.

Istnieją trzy różne rodzaje soczewek kontaktowych:

• twarde soczewki kontaktowe;
• soczewki kontaktowe przepuszczające gaz;
• miękkie soczewki kontaktowe.

Zostały one opisane bardziej szczegółowo poniżej.

Sztywne soczewki kontaktowe

Sztywne soczewki kontaktowe są wykonane z połączenia tworzywa sztucznego i szkła. Wadą sztywnych soczewek kontaktowych jest to, że zapobiegają przedostawaniu się tlenu do oczu. Brak tlenu może prowadzić do powstawania nowych naczyń krwionośnych, które zaciemniają widzenie.

Jest to staromodny typ soczewki i nie może być szeroko stosowany do astygmatyzmu.

Soczewki kontaktowe przepuszczające gaz

Soczewki kontaktowe przepuszczające gaz wykorzystują ten rodzaj tworzywa sztucznego, aby umożliwić przechodzenie tlenu przez soczewkę do oka. Materiały te są znane jako przepuszczalne dla gazu lub przepuszczalne dla tlenu.

Miękkie soczewki kontaktowe

Miękkie soczewki kontaktowe są wykonane z mieszaniny wody i polimeru znanego jako hydrożel.

Sam plastik nie przepuszcza gazów, ale woda w soczewce pozwala na dostanie się tlenu do oczu. Niektóre miękkie soczewki szybko odparowują, więc można je nosić tylko przez krótki czas, zanim trzeba będzie je wymienić. Jednak nowe materiały, takie jak żel silikonowy, umożliwiają przechodzenie tlenu, dzięki czemu można je nosić dłużej.

Istnieje kilka rodzajów miękkich soczewek kontaktowych, na przykład:

• soczewki do noszenia przez jeden dzień, następnie są wyrzucane wieczorem po zdjęciu;
• soczewki noszone codziennie przez miesiąc, zdejmowanie soczewek co wieczór i zakładanie ich rano;
• soczewki noszone nieprzerwanie przez jeden miesiąc, a następnie wymieniane.

Laserowa chirurgia oka

Chirurgia laserowa polega na użyciu laserów (wąskich wiązek światła) do naprawy tkanki rogówki i zmiany jej krzywizny.

Chirurgia laserowa jest zwykle wykonywana w warunkach ambulatoryjnych. Oznacza to, że nie musisz zostawać na noc w szpitalu. Zamiast tego odbędzie się jedna lub więcej wizyt w specjalistycznej klinice okulistycznej. Zabieg trwa zwykle od 20 do 30 minut.

Istnieją trzy różne rodzaje chirurgii laserowej:

1. fotorefrakcyjna keratektomia (PRK)
2. laserowe rogowacenie nabłonkowe (LASEK)
3. keratektomia laserowa in situ (LASIK)

Zostały one opisane poniżej.

Fotorefrakcyjna keratektomia (PRK)

Podczas fotorefrakcyjnej keratektomii (PRK) usuwana jest niewielka część powierzchni rogówki. Laser służy do usuwania tkanki w celu zmiany kształtu rogówki. Powierzchnia rogówki jest następnie pozostawiona do zagojenia. PRK nie jest tak powszechny jak pozostałe dwa rodzaje operacji.

Laserowe rogowacenie nabłonkowe (LASEK)

Laserowe rogowacenie nabłonka (LASEK) jest zabiegiem podobnym do PRK, ale polega na użyciu alkoholu do rozluźnienia powierzchniowej warstwy komórek rogówki przed jej usunięciem. Laser jest następnie używany do zmiany kształtu rogówki. Po skończonej kuracji wierzchnia warstwa komórek odrośnie naturalnie w ciągu kilku dni.

Keratektomia laserowa in situ (LASIK)

Laser in situ keratomileusis (LASIK) jest podobny do LASEK, ale tutaj płat tkankowy jest często tworzony za pomocą specjalistycznego lasera zwanego laserem femtosekundowym. Płat jest unoszony, aby odsłonić leżącą pod spodem tkankę rogówki, która jest następnie poddawana korekcji laserowej. Klapka jest następnie opuszczana z powrotem na oko.

LASIK jest często preferowaną opcją leczenia laserowego, ponieważ powoduje bardzo mało bólu, a wzrok zaczyna wracać do zdrowia w ciągu kilku godzin. Jednak pełne przywrócenie wzroku może potrwać nieco dłużej.

LASEK i PRK są bardziej bolesnymi zabiegami niż LASIK. Przywrócenie wzroku może potrwać do tygodnia. Pełne odzyskanie wzroku trwa zwykle około trzech do czterech tygodni po LASEK lub PRK.

Zabieg LASIK można wykonać tylko wtedy, gdy rogówka jest wystarczająco gruba. Jeśli rogówka jest zbyt cienka, istnieje ryzyko powikłań i skutków ubocznych, takich jak pogorszenie ostrości wzroku. LASEK i PRK mogą być możliwe, jeśli rogówka nie jest wystarczająco gruba do operacji LASIK.

Kiedy można zastosować laserową chirurgię oka?

Osoby poniżej 21 roku życia nie powinny poddawać się żadnej operacji laserowej. Dzieje się tak, ponieważ ich wzrok może się jeszcze zmieniać i nierozsądne jest zmienianie struktury oczu na tym etapie.

Jednak wzrok może się również zmienić nawet po 21 roku życia. Przed poddaniem się zabiegom laserowym klinika okulistyczna powinna sprawdzić okulary lub receptę na soczewki kontaktowe, aby upewnić się, że widzenie jest stabilne przez co najmniej dwa lata.

Chirurgia laserowa może również nie być odpowiednia dla osoby, jeśli:

• jest cukrzycaco może prowadzić do nieprawidłowości w oczach, pogarszających się po laserowej chirurgii rogówki;
• jesteś w ciąży lub karmisz piersią – organizm będzie zawierał hormony, które powodują niewielkie wahania w oku, przez co precyzyjna operacja będzie zbyt trudna;
• występuje choroba, która wpływa na układ odpornościowy (naturalny system obronny organizmu) - stany takie jak HIV i AIDS lub reumatoidalne zapalenie stawówmoże wpływać na zdolność do powrotu do zdrowia po operacji;
• masz inne problemy z oczami, takie jak jaskra (stan oczu wpływające na widzenie) lub zaćma (gdy soczewka oka staje się mętna); choroby te należy leczyć przed operacją laserową, aby uniknąć ryzyka jakichkolwiek uszkodzeń.

Ryzyko laserowej chirurgii oka

Podobnie jak w przypadku wszystkich zabiegów chirurgicznych, chirurgia laserowa niesie ze sobą pewne ryzyko. Możliwe powikłania chirurgii laserowej to:

• pogorszenie widzenia, jeśli ilość tkanki pobranej z rogówki jest większa lub mniejsza od oczekiwanej; jest to znane jako błąd naprawczy;
• wrastanie powierzchni rogówki w inne warstwy rogówki; Jest to znane jako wrastanie nabłonka i może powodować problemy ze wzrokiem, które mogą wymagać korekty za pomocą większej liczby zabiegów chirurgicznych
• rogówka staje się zbyt cienka, a widzenie jest ograniczone lub utracone; nazywa się to ektazją;
• infekcja rogówki; nazywa się to bakteryjnym zapaleniem rogówki.

Wszystkie powyższe zagrożenia są bardzo rzadkie. Na przykład w 2006 r. brytyjski Narodowy Instytut Zdrowia i Doskonałości Klinicznej stwierdził że po operacji laserowej prawdopodobieństwo wystąpienia jednego z tych powikłań wynosi około 1 na 100. W jednym z ostatnich badań dotyczących operacji astygmatyzmu po zabiegu LASIK nie stwierdzono powikłań przez 6 miesięcy w 137 leczonych oczach.

Chociaż informacje o ryzyku dla LASEK i PRK nie są tak wyczerpujące jak dla LASIK, uważa się, że czynniki ryzyka są podobne.

Nowsze badania nad laserową chirurgią oka również wykazały, że ryzyko powikłań jest niskie. Dlatego poproś chirurga, aby wyjaśnił możliwe ryzyko przed operacją.

Prognoza

W wielu przypadkach objawy astygmatyzmu są tak łagodne, że korekcja wzroku nie wymaga żadnego leczenia. W przypadkach, gdy astygmatyzm znacząco wpływa na widzenie, do jego korekcji można zastosować okulary lub soczewki kontaktowe.